mei 05—mei 05, 2022

talk over het project Onze Roeping, on Joyful Militancy – Mercedes Azpilicueta

5 mei, 18.30: lezing over het project Onze Roeping, on Joyful Militancy
Deuren open om 18.30 (met soep), het gesprek begint om 19.00.

 

Tijdens een informeel gesprek spreken archivaris en If I Can’t Dance curator Anik Fournier, ROZENSTRAAT’s curator Sjoerd Kloosterhuis en Mercedes Azpilicueta over het onderzoeksproces dat ter voorbereiding op de performatieve wandelingen plaatsvond. Er zal onder meer worden stilgestaan op de wijze waarop en welke vormen van genegenheid aan de basis hebben gestaan van het Aardappeloproer en hoe juist tijdens periodes van angst en strijd ook momenten van ’tederheid en kwetsbaarheid kunnen gedijen’. Waarom is vreugde en vrolijkheid zo belangrijk tijdens uitingen van dit soort politieke engagement? Naast dergelijke vragen zal het gesprek ook dieper ingaan op waarom juist in de Jordaan een door vrouwen geleide protestbeweging kon ontstaan, net als dat er zal worden stilgestaan bij de esthetiek en verbeelding van representaties van vrouwen in opstanden zoals die van Ni Una Menos in Buenos Aires, waar Mercedes sinds 2015 aan deelnam, en tijdens de nasleep van de rellen in de Jordaan.

 

Meer informatie over Onze Roeping, on Joyful Militancy
Ondanks het toen geldende idee dat vrouwen geen andere positieve bijdrage aan de maatschappij konden leveren dan hun vermogen – en vaak ook de verplichting – om zich voor te planten, hebben vrouwen afgelopen eeuwen actief gestreden voor de rechten van de arbeidersklasse. Tijdens moeilijke periodes, zoals tijdens wereldoorlogen en de Spaanse griep, wanneer schaarse middelen werden verdeeld onder het ‘productieve’ deel van de bevolking, stonden vrouwen op en vormden zij een collectieve beweging die een sterk politiek gebaar van zorgzaamheid maakte. De demonstraties die hiervan het gevolg waren, waren voor het deel van de bevolking dat geconfronteerd werd met onderdrukking en gebrek aan sociale rechtvaardigheid een bemoedigend voorbeeld van solidariteit en hoop.

 

Met het Aardappeloproer (1917), één van de belangrijkste Europese opstanden van het begin van de 20e eeuw, als uitgangspunt onderzoekt Onze Roeping, on Joyful Militancy het belang van deze bewegingen voor de bevordering van solidariteit. Hoe, en welke, vormen van genegenheid hebben aan de basis gestaan van deze rellen en hoe konden juist tijdens periodes van angst en strijd ook momenten van ‘tederheid en kwetsbaarheid kunnen gedijen’? Hoe ontwikkelde het huishouden zich in deze periode en welke rol speelde de openbare ruimte hierin? Hoe konden de dagelijkse gesprekken die vrouwen in deze moeilijke periodes met elkaar voerden onderwerp van slogans en strijdliederen worden, waardoor onderwerpen zichtbaar werden die eerder verzwegen werden? Het onderzoek gaat eveneens in op de kracht die de individuele vrouwen tijdens hun deelname aan de oproeren ervaarden en hoe dit tegelijkertijd zelden ten koste ging van de intimiteit van hun huishouden.

 

Het onderzoek richt zich niet alleen op historische oproeren waarin vrouwen een belangrijke rol speelden. Onze Roeping, on Joyful Militancy kijkt ook naar huidige sociale bewegingen en hedendaags feministisch grasroot activisme. Een voorbeeld hiervan is #NiUnaMenos ‘No One [Woman] Less’ dat onder meer in Argentinië op komt voor het recht op abortus. Door deze trans-historische benadering creëert Mercedes de voor haar zo kenmerkende levendige gelaagdheid die de bezoeker aanzet tot onderzoek.

 

Onze Roeping, on Joyful Militancy is een initiatief van ROZENSTRAAT curator Sjoerd Kloosterhuis en Mercedes Azpilicueta dat in 2019 van start ging en dat is ontwikkeld in nauwe samenwerking met Mieke Krijger, directeur van het Jordaan Museum.

 

Mercedes Azpilicueta is een beeldend- en performancekunstenaar uit Buenos Aires wonend in Amsterdam. In haar werk brengt ze verschillende personages uit verschillede periodes samen die vanuit een dekoloniaal feministisch perspectief het kwetsbare of het collectieve lichaam aanspreken. In haar vloeiende, associatieve werken bestrijdt ze starre geschiedenis verhalen in een poging deze te ontmantelen en ruimte te maken voor meer dissidente stemmen. Mercedes was een artist in residence aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten, Amsterdam in 2015-16. Solotentoonstellingen had ze onder andere in Gasworks, Londen (2021), CAC Brétigny, Brétigny-sur-Orge (2021), Museion, Bolzano/Bozen (2020), CentroCentro, Madrid (2019) en MAMBA, Buenos Aires (2018). In 2021 was Mercedes genomineerd voor de Prix de Rome,  waarvoor ze een grootschalige installatie maakte met het onderzoek voor Onze Roeping, on Joyful Militancy als uitgangspunt.

 

Onze Roeping, on Joyful Militancy is ontwikkeld met steun van het Amsterdam Fonds voor de Kunst.