Rozenstraat

ROZENSTRAAT –

a rose is a rose is a rose

News & Events

  • 05.11–07.11
    17:00
    Untitled Ceremony #16 Béatrice Balcou

    ROZENSTRAAT is trots Untitled Ceremony #16 Béatrice Balcou aan te kondigen, een presentatie georganiseerd in samenwerking met Tlön Projects.

     

    Tlön Projects nodigt curatoren, kunstenaars, schrijvers en denkers uit om met hun “museum zonder muren” in dialoog te treden en op zoek te gaan naar innovatieve en spraakmakende presentaties van werken uit haar denkbeeldige collectie, op telkens andere plekken. De Franse kunstenares Béatrice Balcou (Tréguier, 1976) zal een niet nader bepaald kunstwerk uit de collectie lichten in de context van een ceremonie, en daarnaast een aantal nieuwe werken tonen uit de reeksen Porteurs en Containers die zij in 2020 maakte.

     

    Béatrice Balcou’s werken zijn doorwrochte oefeningen in aandacht, dat steeds schaarser wordende maar zo kostbare menselijk vermogen. Doorheen de jaren heeft ze een oeuvre ontwikkeld dat weldoordacht de grenzen tussen kunst en kader weet af te tasten. Sinds 2013 werkt Balcou aan een reeks getiteld Untitled Ceremonies, performatieve handelingen die zich afspelen rond een bestaand kunstwerk uit publieke of private collecties. In het bijzijn van een beperkt publiek wordt het zorgvuldig in- en uitgepakt, in een choreografie van gebaren die de aandacht vestigt op de concrete materialiteit van het werk [i].Tijdens Balcou’s seculiere ceremonies worden de kunstwerken als het ware voorgedragen; ze worden – tijdelijk – uit de verborgenheid van de collectie gehaald en ontsloten aan een publiek. Er schuilt een fenomenologisch genoegen in de manier waarop – louter in de omgang ermee – de betekenis van het kunstwerk zich onttrekt aan elke gebruiks- of ruilwaarde [ii], zich ontvoogdt van elk economisch kader, voor het weer in het depot belandt. Hetzelfde geldt voor Balcou’s serie van placebosculpturen (2014 – heden), houten replica’s van de kunstwerken uit de ceremonies. Deze houten objecten deden eerst dienst als substituten of rekwisieten tijdens het inoefenen van de ceremonies, maar zijn stelselmatig hun autonomie gaan opeisen.

     

    Bij Untitled Ceremony #16 verschijnt het essay Ceremonies, relikwieën en rekwisieten – Over het werk van Béatrice Balcou geschreven door kunstcriticus, lector, onderzoeker en curator Pieter Vermeulen (Antwerpen, 1983).

     

    Béatrice Balcou werd geboren in 1976 in Tréguier (Frankrijk). Zij woont en werkt in Brussel.

     

    Verscheidene internationale instellingen organiseerden solo- of duotentoonstellingen van haar werk: M Museum, Leuven; La Ferme du Buisson CAC, Noisiel; Art Hostel Kumagusuku, Kyoto; Exile Gallery, Berlijn; L’Iselp, Brussel; Casino Luxembourg CAF, Luxemburg; Le Quartier CAC, Quimper; en de FRAC Franche-Comté, Besançon. Voorts was werk te zien in onder andere het Jeu de Paume, Parijs; Société, Brussel, FRAC Champagne-Ardenne, Reims; Fondation CAB, Brussel; Salle Principale, Paris; Villa Kujoyama, Kyoto; Kunstverein Langenhagen; FRAC Bretagne, Rennes; La Galerie CAC, Noisy-le-Sec; WIELS, Brussel; FRAC Franche-Comté, Besançon; Centre Pompidou, Parijs; en het Palais de Tokyo, Parijs.

     

    Het werk van Béatrice Balcou maakt deel uit van de collecties: Cera–M Museum, Leuven; Fondation CAB, Brussel; CIRVA, Marseille; FRAC Franche-Comté, Besançon; FRAC Île-de-France, Parijs; Centre National des Arts Plastiques, Paris; FRAC Corse, Corsica; en diverse private collecties.

     

    Recentelijk verscheen Balcou’s monografie Ceremonies & met essays van onder andere Vanessa Desclaux, Christophe Gallois, Zoë Gray, Béatrice Gross en Eva Wittocx.

     

    [i]  Het vormt tegelijk een echo van de veelal veronachtzaamde professionele praktijk van art handling.

    [ii] “Gesture is the name of this intersection between life and art, act and power, general and particular, text and execution. It is a moment of life subtracted from the context of individual biography as well as a moment of art subtracted from the neutrality of aesthetics: it is pure praxis. The gesture is neither use value nor exchange value, neither biographic experience nor impersonal event: it is the other side of the commodity that lets the “crystals of this common social substance” sink into the situation” Giorgio Agamben, Means Without End. Notes on Politics, tr. by Vincenzo Binetti and Cesare Casarino, Minneapolis: University of Minnesota Press, [1996] 2000: 79.

     

    Performance tijden:

    05.11.2021 17.00 uur

    06.11.2021 14.00 en 17.00 uur

    07.11.2021 11.00 uur

     

    Een ticket voor het bijwonen van een performance is vereist.

    U kunt hier satellite.eventgoose.com een ticket reserveren.

     

    Curatoren:

    Chris Bestebreurtje en Petra Kuipers

     

     

     

     

  • 24.10
    19:00
    PERFORMANCE door Mounira Al Solh i.s.m. Jana Saleh

    ‘Het publiek bevindt zich buiten de tent en kan alleen de schaduwen van mijn projecties zien, mijn stem horen en de muziek en improvisaties van Jana horen die het ritme van de performance sturen.

     

    De performance is een tekst die ik heb geschreven en in de eerste plaats gebaseerd is op mijn alledaagse interpretatie van de oude benaming van de uren in het Arabisch. Deze worden verbonden met hedendaagse omstandigheden; met ideeën van vrouwen die niet een westers positie belichamen, maar soms wel door hen zijn geïnspireerd.

     

    De uren van de dag en nacht in het Arabisch bestaan uit 24 namen, samengesteld door Al Thaalibi (961-1038). Dezelfde namen zijn op de tent geborduurd, vertaald naar decoratieve patronen en gezongen in de performance.

     

    Deze persoonlijke associaties met tijd worden verweven met standpunten met betrekking tot de politieke context van Libanon; de revolutie en zijn nasleep; met ideeën van reinheid gebaseerd op de gebedsrituelen die gewoonlijk vijf keer per dag volgens de Islam worden beoefend; iedere keer op een ander uur van de dag/nacht afhankelijk van de stand van de maan, de beweging van de sterren en de planeten.

     

    De positie van de vrouw, van alle genders, bepalen het liturgische spel tussen stem, muziek en beeld, waarbij iedereen wordt uitgenodigd en aangemoedigd om toe te treden tot de cirkel en alle mensen te bevrijden van patriarchale onderdrukking. Tot die tijd zing ik, dans ik, en gebruik ik mijn stem om de urgentie kenbaar te maken.

     

     

    – Mounira Al Solh

     

     

    Deze performance vindt plaats binnen het kader van Interwoven Histories en wordt georganiseerd door Touch/Trace.

     

    Geschreven en uitgevoerd door Mounira Al Solh
    Muziek gemaakt en gespeeld door Jana Saleh

    Props: Handgemaakte en hand geborduurde tent, laken, overheadprojector, geprojecteerde teksten, basisgitaar, versterkers, luidsprekers

     

    De performance start om 19.00 en om 20.30 en duurt circa 30 minuten.
    Reserveer je ticket hier!

     

    Hou er rekening mee dat er bij de ingang een geldige COVID QR-code en ID-kaart wordt gevraagd.

  • 01.08
    21:00
    Jeffrey’s Cinema #10
    ROZENSTRAAT – A rose is a rose is a rose

     

    The Vampires of Poverty, 1977

    (Agarrando Pueblo)

    Geregiseerd door Luis Ospina

    28 minuten

    Spaans gesproken met Engelse ondertitels

     

    The Vampires of Poverty is een satirisch onderzoek naar het opportunisme van “poverty porn”. Vermomd als een documentaire volgt The Vampires of Poverty een team filmmakers die in opdracht van een Duitse televisiezender door de straten van Cali dwalen op zoek naar beelden van vernedering en slachtoffers van armoede voor een televisieprogramma. De Colombiaanse film trekt de waarheid en bedoeling die beelden kunnen hebben in twijfel en probeert de kijker aan te zetten tot het kritischer kijken naar de beelden die in documentaires en reportages worden voorgeschoteld. The Vampires of Poverty is om die reden in de eerste plaats een gedurfde kritiek op het potentieel uitbuitende karakter van sociaal-politieke documentaires.

     

     

     

     

     

    Waar de Ratten Koning zijn, 1985
    Geregisseerd door Barbara den Uyl
    56 minuten
    Nederlands gesproken met Engelse ondertitels

     

    In de jaren 80 was het gebied van de Staatsliedenbuurt in Amsterdam-West één van de armste delen van de stad. Tegelijkertijd was het een soort zelfverklaarde vrijstaat met een bloeiende alternatieve gemeenschap. In die tijd waren alternatieven de mainstream, en dit is een perfect voorbeeld. De krakers, punkers en buurtbewoners sloegen de handen ineen om hun wereld vrij te houden. De burgemeester van Amsterdam probeerde dit autonome deel van de stad te heroveren, en op straat ontstonden enorme gevechten tussen bewoners en autoriteiten. Documentairemaker Barbara den Uyl maakte deel uit van het legendarische Amsterdams Stadsjournaal filmcollectief. Ze woonde in de Staatsliedenbuurt en legde een jaar lang vast wat er in de lucht hing, filmde de confrontaties en hoe het leven in Amsterdam ooit was, voordat de verschroeide aarde-politiek van gentrificatie zijn intrede deed.

     

    De deuren openen om 21.00. Het programma begint om 21.30. Er is slechts een beperkt aantal stoelen beschikbaar, reserveren kan via info@rozenstraat.com

  • 16.07
    14:00
    Nick Huls in gesprek met Rainbow Soulclub over Ubuntu

    “De enkeling is niet compleet zonder de ander”, zegt Mogobe Ramose.

    Volgens de Zuid Afrikaanse filosoof is het westerse denken ontaard in zelfbelang en hebzucht.

    In plaats daarvan zouden we moeten streven naar verbinding en rechtvaardigheid. Kortom naar Ubuntu.

     

     

    Tijdens zijn gastcolleges in Zuid Afrika maakte Nick Huls, emeritus hoogleraar rechtssociologie in Leiden, kennis met Ubuntu. Deze humanistische levensfilosofie verschilt radicaal van het individualistische westerse denken. Ubuntu staat een levenshouding voor die vertrekt vanuit het besef dat niets vaststaat. Leven is een oneindig proces van ontstaan, vergaan en opnieuw ontstaan en tijdens dit proces is alles met elkaar verbonden en op elkaar aangewezen. Een mens kan alleen gelukkig zijn als anderen dat ook zijn.

     

    Rainbow Soulclub is een collectief van kunstenaars en bezoekers van de stichting De Regenboog in Amsterdam*. Als collectief maken ze werken die zonder elkaar niet gemaakt zouden zijn; de tentoonstelling in Rozenstraat a rose is a rose is uitkomst van het delen van ideeën en een gezamenlijk werkproces. Daarnaast is Rainbow Soulclub ook een solidariteitscollectief, leden kennen elkaar al lang en staan elkaar bij in moeilijke tijden.

     

    Dit gesprek vindt plaats in de setting van de tentoonstelling Rearrangement of Priorities #9 (home) in ROZENSTRAAT a rose is a rose. Sinds ‘Covid19’ hebben alle leden van de Rainbow Soulclub een -tijdelijk- dak boven hun hoofd. Helaas wordt deze noodopvang binnenkort weer afgeschaald en is het de vraag hoe lang de leden nog onderdak hebben en waar het volgende hoofdstuk van hun leven zich zal afspelen.

     

    In een informele setting zullen Nick Huls en leden van de Rainbow Soulclub van gedachten wisselen over het belang van Ubuntu en hoe deze levensfilosofie voor ons in het hier en nu van belang kan zijn.

     

    * stichting de Regenboog groep biedt opvang en hulp aan dak- en thuislozen in Amsterdam.

     

     

    Maximaal aantal bezoekers: 25

    RSVP: info@rozenstraat.com

     

  • 03.07
    11:30
    old love/new love wandeling met Robin Waart

    old love/new love wandeling op zaterdag 3 juli om 11:30

     

    Graag nodigen we je komende zaterdag uit voor een wandeling met Robin Waart op zaterdag 3 juli om half 11 georganiseerd in samenwerking met rongwrong en geleid door kunstenaar Robin Waart.

     

    De wandeling maakt deel uit van Waart’s huidige project old love/new love en verbindt rongwrong en ROZENSTRAAT met verschillende, door de stad verspreidde, billboards met daarop teksten over liefde die hij verzamelde uit 160 films voor zijn recent verschenen boek EVOL/LOVE.

     

    De wandeling start bij ROZENSTRAAT – hier is ook een deel van Waarts dubbel installatie te zien – van waar we de stad in trekken. Er zullen stops worden gemaakt bij verschillende billboards om daar in te gaan op de diverse en gelaagde Amsterdamse samenleving. Zo is één van eerste stops bij een billboard op de hoek van de Bilderdijkstraat/Kinkerstraat, vlak naast disco de Trut; een iconische plek met waar vele krachtige, onconventionele maar ook fragiele experimenten, vriendschappen en relaties tot stand kwamen en nog steeds komen.

     

    De wandeling eindigt bij rongwrong, waar je, met een ‘roos cocktail’ niet alleen het tweede deel van Waarts installatie kunt bekijken maar ook de door hem samengestelde tentoonstelling For, after, to and because, met werk van Carel Blotkamp, Peter Downsbrough, Hermann Gabler, Pati Hill, Bunny Rogers, Mitchell Thar en Emily Wardill kunt bezichtigen.

    Ondanks dat we een rustige pas zullen aanhouden raden we je aan om prettig zittende schoenen te dragen. De wandeling duurt ongeveer 2 uur.

     

    De radio-uitzending evollove.nl, een vertoning van alle 160 films die deel uitmaken van EVOL/LOVE zonder het beeld (met een duur van 11 dagen, 19 uur, 26 minuten en 51 seconden) is continu te beluisteren tot 3 juli, 17:26:51, aangekondigd en begeleid door interventies in Het Parool op 17 juni en aanstaande donderdag 1 juli.

     

    Het werk van Robin Waart begint met de woorden van anderen. Hij gebruikt herhaling en verzamelen als kader voor projecten met boeken, filmstills, fotografie en boekpagina’s om vragen te stellen over (dis)continuïteit en over wat het betekent om steeds weer hetzelfde te doen en te bekijken. Robin (NL/VK) woont en werkt in Amsterdam.

     

    Klik hier en hier voor meer informatie over het project old love/new love.

     

     

    EVOL/LOVE is mogelijk gemaakt door het Mondriaan Fonds, Harten Fonds, Amsterdams Fonds voor de Kunst en is verkrijgbaar bij Rozenstraat en De Appel. Met dank aan Baptiste Pinteaux, Nicole Huard, Air de Paris, Romainville en Société, Berlin.

Meer laden