Rozenstraat

ROZENSTRAAT –

a rose is a rose is a rose

ROZENSTRAAT – A rose is a rose is a rose

Events

  • 28.07
    19:30
    Jeffrey’s Cinema(s) #3

    Wees welkom op Jeffrey’s Cinema! Een filmavond of- middag waar een reeks underground of bijna vergeten films zullen worden getoond die elk op hun eigen manier een link hebben met het begrip autonomie. Hiermee  sluiten zij aan op de thematiek van Grace Schwindt’s tentoonstelling In Silence die op dit moment in de Rozenstraat te zien is

     

     

    THE OTHER SIDE OF THE UNDERNEATH 1972

    Directed by Jane Arden
    106 minutes
    In English

     

    Why is this film so unknown and neglected? Is it because of its controversial theme of anti-psychiatry, or its cutting-edge experimental film style, or because it’s directed by a woman? Probably a combination of all three, but one thing that’s for sure is male filmmakers are permitted to break the rules (like Jodorowsky, or Lynch) in ways that women are not. Instead of being praised as visionaries, women are more likely to be exorcised from the scene for their transgressions. Like the avant-garde films of Maya Deren, Arden refuses to imitate male cinema, and throws herself into the struggle of finding a new cinematic language. Society has a nasty way of editing out anything it doesn’t want to face, and female desire is one of those contradictions. In fact, after this movie was made it was quickly sent into oblivion, and was impossible to see for twenty-five years.

     

    Director Jane Arden had participated in the anti-psychiatry wave of the 1970s that questioned whether ‘madness’ can be understood from a straight rational scientific perspective. So instead Arden throws us into a dreamworld… an expressionist, experimental approach based on raw emotional experience. It starts with a woman being pulled from a river and taken to an institution where she is treated for schizophrenia. The film gives us no safe distance from her crisis, and soon we find ourselves plunged into a hallucinatory psych-drama, flickering with smouldering images, both poetic and searing. As we plunge into the shattered psyche of this woman, instead of finding an illness deep within those cold waters, we find the fears, repressions, scars and taboos of a fucked-up society.

     

    Jane Arden created this movie together with an all-female theatre collective called Holocaust (of which Arden was a member). The film is a real ‘journey to the end of the night’ and is set to an amazing soundtrack composed by unknown female cellist Sally Minford. A fierce critique of the power relation between patients and doctors, pumped full of crazy spellbinding imagery.

     

     

     

  • 28.07
    13:00
    Pitfall On the Way To a New Neo Plasticism, een middag rondom het werk van Bas Jan Ader
    Marion van Wijk en Koos Dalstra leerden elkaar in 1989 kennen op een tentoonstelling van Jeff Koons in het Stedelijk Museum. Het was een begin van een liefdesverhaal, en later een gemeenschappelijke fascinatie voor het werk en leven van Bas Jan Ader. Met het huis van Marion aan de Rozenstraat als uitvalsbasis, ze woonde tot recent vlak naast de ROZENSTRAAT, deden zij jaren lang onderzoek naar Ader. Samen bezochten zij locaties die van belang waren in het leven van de conceptueel kunstenaar, zoals Groningen waar hij is geboren, Los Angeles waar hij van 1962 tot 1975 woonde en Chatham (Cape Cod) van waaruit hij met zijn zeilboot vertrok. Ook spraken zij familieleden – zoals zijn vrouw Mary Sue Anderson –, vrienden en collega-kunstenaars – zoals Ger van Elk – die veel nieuwe feiten naar voren brachten. Marion van Wijk en Koos Dalstra publiceerden alleen en gezamenlijk enkele boeken over Bas Jan Ader, meest recentelijk: Bas Jan Ader: Discovery File 143/76 (2017).
    Speciaal voor de Rozenstraat stellen van Wijk en Dalstra een middag rondom het leven en werk van Bas Jan Ader samen. Er wordt op deze middag niet alleen nader ingegaan op de specifieke uitkomsten van hun onderzoek en Aders verblijf in Amsterdam in de zomer van 1971; er zullen ook enkele zelden getoonde films van Ader te zien zijn. De auteurs staan bovendien stil bij de invloed die Nederlands meest bekende conceptuele kunstenaar tot op de dag van vandaag heeft op het werk van verschillende generaties kunstenaars. Aansluitend is er een screening van de documentaire Here is Always Somewhere Else (2007) van Rene Daalder.

     

  • 27.07
    14:00
    Performance: Remembered Positions by Grace Schwindt

    Net als enkele andere werken uit de tentoonstelling is de performance-installatie Remembered Positions  (2019) gebaseerd op een serie gesprekken tussen de kunstenaar en haar grootvader. Schwindts grootvader, die als Duitse soldaat in de Tweede Wereldoorlog in Tunesië gevangen werd genomen, nam als krijgsgevangene deel aan een groot aantal bokswedstrijden. Tijdens hun ontmoetingen vertelde Schwindt’s grootvader in detail hoe deze gevechten werden opgebouwd en wat voor lichaamshoudingen hij aannam.

     

    Schwindt heeft deze poses verwerkt in een reeks houdingen die samen de structuur van de performance vormen.Ook zijn ervaringen als soldaat kwamen aan de orde, waarbij hij uitgebreid stil stond bij de specifieke ontberingen waaraan het lichaam van een soldaat wordt blootgesteld. Deze persoonlijke notities zijn aangevuld met gesprekken met verschillende dansers over de blessures die zij tijdens hun werk hebben opgelopen en de zorg voor hun lichaam die noodzakelijk is om hun werk goed te kunnen uitvoeren. Tezamen vormen zij de kern van Remembered Positions, de nieuwste performance van Grace Schwindt die tijdens de opening van deze tentoonstelling in première ging en die gedurende de tentoonstelling enkele keren opnieuw zal worden opgevoerd.

  • 26.07
    18:00
    De (ver)woeste stad: een avond ism Das Mag Uitgevers en Marian Donner

    Is er nog plek voor de gekken? Voor de buitenstaanders, de vrijbuiters, de mensen die afwijken van de norm en zelfs voor de middenklasse? Soms lijkt het of Amsterdam vooral nog een hele prettige stad is voor mensen met geld. Of voor toeristen om doorheen te trekken. De stad is schoon geworden, aangeharkt, gebouwen worden in hun oude glorie hersteld, parken staan vol fitnessapparatuur, wie op straat een biertje drinkt krijgt een boete. De grachtengordel wordt bevolkt door advocatenkantoren, hotels en conceptstores. In het Bungehuis zetelt nu Soho House, het ADM terrein is ontruimd, bruine kroegen hebben plaats gemaakt voor luxe broodjeswinkels en espressobarren. In reclames heet Zandvoort tegenwoordig Amsterdam Beach. Zelfs de middenklasse kan vaak geen huis meer betalen. En mensen die niet mee kunnen of willen komen, dat zijn losers.

     

    Het is een willekeurige opsomming, het hangt er maar van af waar je naar kijkt. Deze avond willen we daarom de blik richten op de rafelranden van onze stad. Rozenstraat – a rose is a rose is a roseDas Mag Uitgevers en Marian Donner, schrijfster van het pas verschenen Zelfverwoestingsboek, sloegen spontaan de handen ineen om de balans op te maken. Het is een inventarisatie, via een open podium: waar zitten de frustraties, waar is nog vrijheid te vinden en vooral: hoe kan die vrijheid worden vergroot? Zodat de woestheid van Amsterdam die haar zo bijzonder maakt niet verder verloren gaat en al die gekken, buitenstaanders en vrijbuiters en ja, ook de normalen, van zich kunnen laten horen. Het moet vooral ook een avond worden waarop we met z’n allen de woestenij van Amsterdam vieren!

     

    Met bijdragen van onder andere: Massih Hutak (schrijver en rapper), Tracy Metz (journalist), Jeffrey Babcock (Jeffrey’s cinema), Jarmo Berkhout (filosoof en werkzaam bij Het Actiefonds), de Dakloze Dichter, Martijn Dissen (Amsterdam Drugs Kwartet), Marjolijn van Heemstra (theatermaker en schrijver), Dominique Himmelsbach de Vries (kunstenaar), Maarten van de Kamp (fotograaf), Alina Lupu (kunstenaar), Ron M. Offerman (dichter), Paper Jam, Project Wildeman (theatergezelschap), Stephen Hodes (Amsterdam in Progress), Tijdelijke Toon (dichter), De Trut (de niet commerciële potten en flikker discotheek), Jazie Veldhuyzen( duo-raadslid voor Amsterdam BIJ1) en films van Ed van der Elsken (fotograaf en cineast)

  • 18.07
    19:30
    Jeffrey’s Cinema(s) #2

    Wees welkom op Jeffrey’s Cinema! Een filmavond of- middag waar een reeks underground of bijna vergeten films zullen worden getoond die elk op hun eigen manier een link hebben met het begrip autonomie. Hiermee  sluiten zij aan op de thematiek van Grace Schwindt’s tentoonstelling In Silence die op dit moment in de Rozenstraat te zien is.

     

    FREAKSTARS 3000    2004

    Directed by Christoph Schlingensief

     

    75 minutes – In German with English subtitles

     

    One of the enfant terribles of the German cultural scene was the wild and prolific artist Christoph Schlingensief. He has sadly died, but before he passed away he was a crucial antidote to the Rigor mortis that was settling into the commercial art scene. He broke ground in both the theatre and cinema with his crazy, blistering, breathtaking projects. This movie certainly ranks among his very best.

     

    This bizarre flick is an astounding example of Schlingensief’s ability to absorb mainstream culture and take all the air out of it at the same time. In this case he tackles Reality TV talent shows, but he also takes punches at our society’s view of the ‘handicapped’ or disabled. This is the kind of performance-film that will knock you out cold, and it is meant to be uncomfortable. In the end, it is about the absurdity of the modern world, something we often forget because we are stuck in the middle of it… sometimes we need a swift kick from someone like Schlingensief so we can see it from the outside. Mind-blowing.

     

    + Short film before the feature: PSYCHIATRY AND VIOLENCE   1971

    Directed by Peter Robinson.

    In this short straight-forward documentary clip, R.D. Laing draws a parallel between modern psychiatry and the Inquisition’s persecution of witches (women).

     

     

     

Meer laden