In samenwerking met Amsterdam Dance Event, opent ROZENSTRAAT haar deuren voor drie avonden, met elke avond een nieuwe performance.
De drie performances staan op zichzelf en nemen elk een eigen vertrekpunt, maar raken alle drie aan verlangen, verlies en de omstandigheden waaronder we proberen te leven en lief te hebben.
Donderdag 22 oktober, 18:30: Eloy Cruz del Prado, Working (Título)
Vrijdag 23 oktober, 19:00: Wynnie Mynerva, Sidario
Zaterdag 24 oktober, 19:00: Erik Tlaseca, Eclipse
Klik hier om je tickets te kopen: €8.
Eloy Cruz del Prado, Working (Título)
We starten ons driedaagse performanceprogramma met Working (Título) | Cuddles are not enough, I need to be under your nails, sharing space with the dirt of your labor van Eloy Cruz del Prado. De performance verwijst naar een verlangen naar intimiteit dat tederheid omvat, maar er ook aan voorbij gaat.
Door het ritme van een wals, een dans die met koppels wordt geassocieerd, maar hier met een hamer wordt gedanst, en woorden uit Giovanni’s Room van James Baldwin, waarin verlangen, schaamte en precaire leefomstandigheden onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, behandelt het werk genegenheid en arbeid als twee nauw met elkaar verstrengelde domeinen.
Het werk gaat in op de wijze waarop materiële omstandigheden waarin we werken en leven bepalen hoe we van anderen houden en voor hen zorgen. Hoe ziet intimiteit eruit wanneer uitputting en economische druk deel uitmaken van de relatie? In plaats van liefde en werk te scheiden, suggereert de performance dat zorg nooit los staat van de omstandigheden waaronder ze wordt gegeven.
Wynnie Mynerva, Sidario
Op de tweede avond van ADE presenteren we Sidario van Wynnie Mynerva. Bloed en een witte lijkwade vormen de centrale materialen van Mynerva’s performance, die is geïnspireerd op Loco afán: Crónicas de sidario (1996) van Pedro Lemebel. Hierin beschrijft de Chileense schrijver en performer de levens en sterfelijkheid van homoseksuele en trans personen tijdens de aidscrisis.
In Sidario is HIV niet alleen een medisch gegeven, maar ook een sociaal en politiek onderwerp. Mynerva brengt HIV, sekswerk, gender, racialisering en dood samen met de uitsluiting en verwaarlozing waarmee bepaalde lichamen te maken krijgen. Buh, een term waarmee HIV binnen trans gemeenschappen in Peru wordt aangeduid, verschijnt als een virus dat vanuit de straat de presentatieruimte binnendringt en het ware ‘infecteert’.
Met invloeden uit drag-clubkid esthetiek (een extravagante en avant-gardistische mode- en levensstijlsubcultuur die ontstond in het uitgaansleven van New York in de late jaren 80 en vroege jaren 90) en met rituele elementen uit de Andes brengt Mynerva een eerbetoon aan Lemebel en wordt diens werk van nieuwe betekenis voorzien vanuit een hedendaagse Peruaanse en trans context. Sidario maakt zichtbaar hoe lichamen die door systemen worden uitgesloten zich blijven manifesteren en voortbestaan.
Erik Tlaseca, Eclipse
Tijdens de laatste avond van het performance programma tonen we de performance Eclipse van Erik Tlaseca. Hierin ontmoeten we twee personages: een kind en een vampier. Deze twee ogenschijnlijke tegenpolen hunkeren beide naar contact, begrip en zorg. De vampier wordt daarbij een beeld voor het verlangen naar die korte momenten van plezier en verbondenheid die ons eraan herinneren dat we leven, juist in een wereld waarin sommige lichamen en levens onzichtbaar dreigen te worden.
De eclipse vormt het uitgangspunt voor het werk. In het koloniale Mexico werd dit verschijnsel door inheemse kunstenaars verbeeld als het moment waarop de zon haar ogen sluit; de zon verdween niet, maar wij verdwenen uit het zicht. Vanuit deze gedachte vraagt Tlaseca zich af in hoeverre onze herinneringen nog aanwezig zijn, en of we naar ze kunnen terugkeren.
Eclipse komt voort uit een reeks brieven die Tlaseca schreef vanuit een sterke behoefte naar verbinding, maar gaat ook over verlies en verlangen, en over de manieren waarop we onszelf opnieuw kunnen uitvinden wanneer een weg terug naar onze oorsprong niet mogelijk is. Zoals Tlaseca schrijft: “When darkness falls completely, there’s a different kind of light.”
Support
