Enter/Public/Space

Tentoonstelling: 3 september – 3 oktober 2026

 

Enter/Public/Stage

Performance festival: 3 – 6 september 2026

 

Welke lichamen mogen zich vrij en ongehinderd door de stad bewegen? Hoe kunnen groepen mensen steden veranderen door organisatie, solidariteit en beweging? In het performancefestival Enter/Public/Stage en de tentoonstelling Enter/Public/Space onderzoekt een diverse groep kunstenaars deze en vele andere vragen aan de hand van video’s, lezingen, performances, rondleidingen en workshops.

 

Het kunstwerk AmsterdamREALTIME uit 2002 van Esther Polak, Jeroen Kee en Waag Futurelab vormt het vertrekpunt voor de tentoonstelling en het performancefestival. Voor dit werk ‘tekenden’ deelnemers een interactieve kaart van Amsterdam met behulp van vroege GPS-systemen. Deze kaart, die ontstond door de bewegingen van mensen door de stad, is een residu van de performance en laat zien hoe gebruikers zich de stad van binnenuit toe-eigenen. Het festival en de tentoonstelling bij ROZENSTRAAT gaan een kritische dialoog aan met AmsterdamREALTIME en staan stil bij de aanwezigheid van verschillende lichamen in de publieke ruimte. Door de choreografie van macht en kwetsbaarheid in kaart te brengen, tonen ze de veranderlijkheid van de aanwezigheid van deze lichamen, en hoe de normen voor acceptatie ervan verschillen per context.

 

Enter/Public/Space en Enter/Public/Stage onderzoeken de performativiteit van het lichaam in de publieke ruimte, en de politieke implicaties van stedelijk ontwerp en technologie. Lichamen in de publieke ruimte worden gemonitord en gereguleerd door middel van ongelijk verdeelde infrastructuren. Sommige bewegingen worden als vanzelfsprekend gezien, waar andere stuiten op weerstand, wrijving of uitsluiting. Het programma besteedt hierbij bijzondere aandacht aan mobiliteit en surveillance. In een tijd waarin bewegingsvrijheid, zichtbaarheid en controle steeds politieker worden, biedt het festival een artistiek platform voor de kritische, zintuiglijke en publieke verkenning van urgente kwesties.

 

De deelnemende kunstenaars gebruiken de publieke ruimte zowel als podium als onderwerp voor de ontwikkeling van artistieke, technologische en sociaal-politieke projecten. De buitenruimte wordt een terrein voor spel, onderzoek en provocatie, waarin bestaande grenzen (fysiek, juridisch, technologisch) worden getest en bevraagd.

 

 

Samengesteld door 

Sanneke Huisman and belit sağ

 

Tentoonstelling

Noor Abed, Cyan Bae, Esther Polak, Jan Robert Leegte, Mapping Solidarity for Palestine, Mona Hatoum, Pegah Tabassinejad

 

Performancefestival

Black Heritage Tours, Çağlar Köseoğlu and Saverio Cantoni, Geo Wyex, Giulia Damiani, Mapping Solidarity for Palestine, Marina Orlova, PolakVanBekkum

 

Cover: Pegah Tabassinejad, Entropic Fields of Displacement, 2024, video still.

Installatie foto’s door Pieter Kers.

Bio

Noor Abed (geb. 1988, Jeruzalem) is een interdisciplinair kunstenaar en filmmaker. Haar praktijk onderzoekt choreografie en de imaginaire relatie tussen individuen, waarbij ze situaties creëert waarin sociale mogelijkheden zowel gerepeteerd worden als in praktijk gebracht. Ze studeerde aan het Whitney Independent Study Program in New York en het Home Workspace Program van Ashkal Alwan in Beiroet, en behaalde haar BA aan de International Academy of Arts Palestine en haar MFA aan CalArts. Ze was onder meer fellow bij documenta (13) en resident bij Cité Internationale des Arts in Parijs en Raw Material Company in Dakar. In 2020 richtte ze samen met Lara Khaldi de School of Intrusions op, een educatief platform in Ramallah.

 

Cyan Bae (geb. 1993, Zuid-Korea) is een beeldend kunstenaar, filmmaker, onderzoeker en filmproducent, gevestigd in Rotterdam. In diens werk onderzoekt hen lichamelijke en emotionele ervaringen in relatie tot sociaal-technische systemen, via experimentele film, grafische vormgeving en schrijven. Cyan doet momenteel promotieonderzoek naar de politieke aspecten van algoritmische leugendetectie en emotieherkenningstechnologieën, waarbij hen re-enactment en film inzet als onderzoeksmethoden. Hun film Welcome to Set (2026) werd bekroond met de Tënk Opening Scenes Award op Visions du Réel. Dear Chaemin (2020) won de hoofdprijs op het Seoul International Women’s Film Festival en de Nationale Prijs op Leiden Shorts.

 

Esther Polak maakt deel uit van PolakVanBekkum, een Nederlands kunstenaarsduo bestaande uit Polak en Ivar van Bekkum, gericht op digitale media, filminstallaties en tekenkunst. Met hun wortels in de rijke geschiedenis van de Nederlandse realistische landschapsschilderkunst maken ze gebruik van moderne technologieën zoals GPS-gegevensverzameling en Google Earth, in combinatie met klassieke tekentechnieken, om de choreografieën van dagelijkse mobiliteit in kaart te brengen. Hun interactieve, experimentele projecten verkennen vaak de poëzie van beweging door tijd en ruimte, waarbij ze de reizen van mensen, dieren en voorwerpen volgen. Het duo, afwisselend gevestigd in Amsterdam en Gelderland, heeft wereldwijd geëxposeerd en hun films zijn vertoond op Nederlandse en internationale filmfestivals.

 

Jan Robert Leegte is een van de eerste Nederlandse kunstenaars die sinds de jaren negentig op het internet werkt. In 2002 verlegde hij zijn focus naar de implementatie van digitale materialen binnen de context van de fysieke galerieruimte, met als doel de online kunstwereld te verbinden met de galeriekunstwereld. Hij maakt prints, beeldhouwwerken, installaties, tekeningen en projecties, en legt verbindingen met historische bewegingen zoals land art, minimalisme, performancekunst en conceptualisme. Zijn werk is internationaal tentoongesteld bij onder andere Whitechapel Gallery, Stedelijk Museum Amsterdam, Van Gogh Museum, ZKM, Centre Pompidou en Museum Ludwig.

 

Mapping Solidarity for Palestine is een artistieke en activistische werkgroep, gevestigd in Amsterdam. De groep bestaat uit kunstenaars, onderzoekers en gemeenschapsorganisatoren en werkt op horizontale wijze via workshops die zich richten op onderzoek, mapping en directe actie. De groep brengt de gemeenschap bijeen om na te denken over pro-Palestijnse acties en culturele boycots, waarbij mapping zowel als onderzoeksmethode als politiek instrument wordt ingezet. Eerdere sessies vonden plaats bij W139, GROND, BAK Basecamp en Pakhuis de Zwijger, met steun van Platform BK.

Voor deze presentatie wordt de bredere groep van 16 vertegenwoordigd door Saja Amro, Elektra Tatalia-Aloupi, Alina Lupu en Samuel Salminen.

 

Mona Hatoum (geb. 1952, Beiroet) werd geboren in een Palestijnse familie en woont en werkt sinds 1975 in Londen. Haar poëtische en politieke werk omvat installaties, sculptuur, video, fotografie en werk op papier. Ze begon in de jaren tachtig met video- en performancewerk waarin het lichaam centraal stond, en maakt sinds de vroege jaren negentig grootschalige installaties die tegenstrijdige gevoelens van verlangen en afkeer, angst en fascinatie oproepen. Ze transformeert alledaagse objecten tot werken die vervreemdend of zelfs bedreigend aandoen. Haar werk is wereldwijd tentoongesteld, onder meer bij Tate Modern, Centre Pompidou, Kunsthaus Zürich en Fondazione Prada, en ze ontving onder andere de Praemium Imperiale (2019) en de Joan Miró Prize (2011).

 

Pegah Tabassinejad is een interdisciplinair kunstenaar en docent. In haar werk met nieuwe media staan digitale en live performances, film en video-installaties centraal. Ze onderzoekt hoe surveillance en digitale cultuur onze identiteit beïnvloeden, en hoe virtuele en fysieke aan- en afwezigheid inwerken op de manier waarop gemarginaliseerde en vrouwelijke lichamen zich door de publieke en private ruimte bewegen. Ze behaalde een MFA aan Simon Fraser University en een BA in regie aan de Tehran University of Art. Haar werk was te zien bij onder meer Volksbühne Berlin en het Push Festival in Vancouver. Met de video-installatie Entropic Fields of Displacement won ze in 2024 de IDFA DocLab Award for Digital Storytelling.